moskwa, dzień 5

Sobota.

Dziś postanawiamy wstać z samego rana, ogarnąć się i ruszyć na Plac Czerwony, aby zobaczyć samego Lenina. Dosłownie! Pod Mauzoleum jesteśmy prawie pierwsi – przed nami tylko jacyś komuniści z Włoch, oraz rodzina z Chin (a może z KRLD?). No nic, czekamy, jeszcze 50 minut…

Ogólnie to jest tak, że nie można wielkiego wodza fotografować. A zanim się do Mauzoleum wejdzie, kawałek wcześniej stoi bramka do wykrywania metalowych elementów. Dodatkowo wszystkie plecaki są dokładnie sprawdzane. Nic dziwnego, w historii miało miejsce już kilka zamachów na Mauzoleum – m.in. w 1959 roku jeden ze zwiedzających rzucił w sarkofag młotkiem i rozbił jego osłonę. Miały też miejsce dwa zamachy bombowe – w 1967 roku i 1973 roku.

Po wejściu do samego budynku z ciałem Lenina, przejście obok sarkofagu trwa może z 30 sekund. Sam Lenin jest wręcz na wyciągnięcie… dwóch dłoni. No ok, może pięciu. Rozumiem już ten zakaz zdjęć – po prostu gdyby ludzie zaczęli robić zdjęcia, przejście każdej grupy trwałoby o wiele dłużej. A wierzcie mi, w godzinach odwiedzin przychodzą tu tłuuuuuuumy!

Kiedyś leżał tu również pochowany Stalin. Obecnie przeniesiono go na tyły Mauzoleum do alejki, gdzie są nagrobki wszystkich zasłużonych dla Związku Radzieckiego. Wszystko to robi na mnie ogromne wrażenie. Z jednej strony jest to przerażające, że od czasu śmierci Lenina (21 stycznia 1924 roku) wystawia się jego zwłoki na pokaz. Z drugiej fascynuje to, jak ludzie reagują na jego widok. Płaczą, znoszą kwiaty…

Powoli idziemy dalej… kolejny punkt: ogromny Robotnika i kołchoźnicy autorstwa Wiery Muchiny. To konstrukcja złożona z wykonanych z nierdzewnej stali chromoniklowej dwóch figur – kobiecej i męskiej, trzymających nad głowami sierp i młot. Rzeźbę określono wzorcem socrealizmu w Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej, jest też symbolem rosyjskiego (dawniej radzieckiego) studia filmowego Mosfilm.

No dobra, czas na kolejny punkt dzisiejszego dnia: Muzeum Kosmonautyki. Takie trochę Centrum Kopernika, ale związane tylko i wyłącznie z podbojem kosmosu. W niedalekiej odległości od Muzeum stoi ogromna rakieta Wostok-1. Fajna jest, chociaż nie aż tak ogromna jak na zdjęciach. Obok niej stoi kilka samolotów, w tym chyba Su-27. W tle jakiś budynek z rzeźbami… Taki trochę militarny Disneyland.

Przed wejściem jeszcze jeden pomnik. Ten jest naprawdę super! W środku tłumy nieziemskie, w większości wycieczki szkolne. Jest tak fajnie, że zapominam o aparacie. Fotografuję telefonem (zapraszam na Instagram), ale przez większość czasu po prostu zwiedzam. Znajdujemy również i polski akcent – gablotę poświęconą Hermaszewskiemu, jedynemu Polakowi, który poleciał w kosmos.

Niesamowity dzień, czujemy go mocno w nogach. Jesteśmy piekielnie głodni i chce się nam pić. Czas zrobić zakupy (obowiązkowo rosyjskie pierożki) i powoli wracać do mieszkania. Tam wieczorem czas na piwo i jakieś rosyjskie kino.

moskwa, stacja mezhdunarodnaya

Zdjęcie z telefonu, gdzieś się zawieruszyło i nie trafiło do wpisu z centrum finansowego Moskwy. A to naprawdę fajna stacja metra, inna niż pozostałe.

moskwa, dzień 4

Piątek.

Jest taki film „Przyciąganie”. To rosyjskie kino s/f, obejrzeliśmy go wczoraj wieczorem. Fabuła zaczyna się od tego, że w Rosji, na Chertanovie, rozbija się statek obcych… Chertanovo to taka ogromna dzielnica Moskwy – blokowiska zamieszkałe przez 365 tysięcy osób. Postanowiliśmy, że tam pojedziemy i zobaczymy na własne oczy miejsca, w których kręcono film.

Dziś panuje strasznie paskudna pogoda. Jest szaro, chłodno i co chwila pada mżawka – dziś Moskwa nie rozpieszcza. Jednak może to właśnie idealna pogoda na te blokowiska? Tak więc szybko do metra i w drogę.

moskwa, dzień 3

Czwartek.

Dzień trzeci klasycznie zaczynamy od śniadania. Niestety trochę zaspaliśmy, więc Mauzoleum Lenina sobie odpuszczamy. Naszym celem jest natomiast Nowa Moskwa – finansowa część Moskwy, pełna wysokich budynków. Jest mocne słońce, akurat idealne na tego typu miejsce.

Biurowce robią wrażenie! Trochę spacerujemy pomiędzy nimi. Niestety nie wszędzie da się jeszcze wejść (wciąż budują nowe budynki).

Potem ruszamy zobaczyć panoramę miasta. Jedziemy tam aż trzema liniami metra, ale warto. Chociaż szkoda, że nie mamy długiego szkła… Ale pewnie tu jeszcze wrócimy. Wracając zatrzymują nas milicjanci. Sprawdzają dokumenty… „Aaah, Republic of Poland? Welcome to Moscow” mówi jeden z nich z uśmiechem.

Na koniec spacerujemy jeszcze po Moskwie i na koniec wracamy metrem do mieszkania. Jeden z najbliższych dni poświęcimy na samo metro! Jest niesamowite.

moskwa, dzień 2

Środa.

Wstajemy o 8, czas na śniadanie. Kanapki z kiełbasą i rosyjskim ketchupem dają radę. Naprawdę. Do tego jeszcze na dokładkę kawior i gorąca herbata. Jest dobrze! Ja jednak cały czas myślę o kawie, cholera jak mi ona chodzi po głowie…

Zbieramy się do metra. Nim planujemy pojechać na Plac Czerwony. Tam jakieś wielkie roboty, lub sprzątanie po rocznicy Rewolucji Październikowej. Na dodatek świeci straszne słońce, kiepsko na zdjęcia No nic, odpuszczamy sobie chwilowo ten temat i idziemy na most, gdzie zastrzelono Borysa Niemcowa. Tam jedynie trochę kwiatów i pilnująca miejsca starsza para osób.

Punkt widokowy i spacer bulwarami Moskwy. W tym dzisiejszym słońcu jest to bardzo przyjemne. Wszystko tu jest ogromne, więc i ten brzeg również.

Bardzo spokojny dzień w pięknym słońcu. Zachodzimy do dużej Synagogi, ochrona każe powykładać wszystko co mamy. Jeden z nich żartuje, aby powykładać pistolety… Wracamy na Plac Czerwony, światło jest inne. Robimy trochę zdjęć, ale ilość Chińczyków na placu jest przytłaczająca. Ogólnie mam wrażenie, że miejsce to jest mocno przereklamowane. Na wszystkich tych dokumentach, które widziałem, wyglądał na przeogromny. Na miejscu wydaje mi się po prostu… zwykły. Chyba się trochę zawiodłem…

Pieszo powoli wracamy do domu.

Tam kolacja i rosyjskie kino s/f!

the moscow city, robert

Moskwa, Moskwa i po Moskwie. Dzięki Robert, kolejna niesamowita wyprawa za nami! To było 8 genialnych dni. Zawsze podczas wyjazdów na wschód mówiliśmy sobie „Moskwa to by było coś” no i w końcu tam pojechaliśmy! Cała masa przygód, tekstów, sytuacji… A Moskwa okazała się super!

Na dniach zacznę powoli zabierać się za zdjęcia, ale pewnie to trochę potrwa.